بین کاغذ کپی بدون کربن و کاغذ کپی کربن تفاوت وجود دارد، اما پس از تولید و پردازش به کاغذ کپی کربن، تفاوت ها و تفاوت های بین آنها چگونه منعکس می شود؟
کاغذ کپی بدون کربن را می توان به دو نوع رنگی و خودرنگ تقسیم کرد. از کاغذ کپی بدون کربن رنگی بیشتر استفاده می شود. به طور کلی، از این سه نوع ورق کاغذ تشکیل شده است که هر کدام کاغذ بالایی، کاغذ میانی و کاغذ پایینی است.
به کاغذ رویی کاغذ با روکش پشتی نیز گفته می شود و سمت عقب کاغذ با میکروکپسول های حاوی روغن رنگدانه لیمین پوشانده شده است. به کاغذ وسط کاغذ دو روکش جلو و پشت نیز می گویند، قسمت جلوی کاغذ با رنگ توسعه دهنده و قسمت پشتی آن با روغن رنگدانه لیمین پوشانده شده است. میکروکپسول؛ کاغذ پایینی نیز کاغذ با روکش بالا نامیده می شود، کاغذ فقط با توسعه دهنده رنگ پوشش داده می شود. کاغذ خودرنگ با لایه میکروکپسول حاوی روغن پیگمنت لیمین در سمت عقب کاغذ و یک رنگ و میکروکپسول حاوی روغن پیگمنت لیمین در سمت جلو پوشانده شده است. دو نوع پوشش در کاغذ کپی بدون کربن وجود دارد: لایه CF با توسعه دهنده رنگ و لایه CB با توسعه دهنده رنگ. عامل کروموژنیک نوع خاصی از عامل رنگرزی بی رنگ است که در روغن حامل غیرفرار حل شده و توسط میکروکپسولهای 3-7 میکرومتر محصور شده است. فشار ضربه نوشتن و چاپ سخت می تواند میکروکپسول ها را خرد کند، به طوری که حلال رنگ بی رنگ بیرون می ریزد و به سازنده رنگ برخورد می کند و در نتیجه تغییرات شیمیایی ایجاد می کند و متن رنگی را نشان می دهد تا به هدف کپی برسد.
با توجه به تجزیه و تحلیل کمی، کاغذ کپی کربن 45g/m2CB، کاغذ 47g/m2CF و کاغذ 52g/m2CFB و غیره است. با توجه به رنگ کاغذ، پنج نقطه قرمز، زرد، سبز، آبی و سفید است. با توجه به علائم رنگی ارائه شده، رنگ های آبی، زرد، نارنجی، سیاه، قرمز و سایر رنگ ها است.